Home        Mijn Verhaal        Mijn Dagboek        Hobby's        Foto album        De Waterdrager        Ervaringen van anderen        Jouw verhaal?        Hulpmiddelen        Gastenboek       
  Menu
Home
Klassiek Autisme?
Tourette Syndroom?
Niet Aangeboren hersenletsel?
Licht Verstandelijke Beperking?
Mijn Verhaal
Gastenboek
Links
Contact
 
  Social media
 
  Jouw verhaal opsturen?
Heb jij een ervaringsverhaal?
Stuur hem dan op, en misschien komt jouw verhaal op mijn website!

 

 
  Ervaringen van anderen
Lees hier ervaringsverhalen van anderen verhalen waarin je je misschien herkent, en je het gevoel geven dat je niet de enige bent.

 
  Leestips en zo
 .
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
  De Waterdrager
U bent hier: De Waterdrager  
Een mooi verhaal dat werd voorgedragen op de Kunst en Krachtdag van OPSY...

Een waterdrager in India had twee grote kruiken waarmee hij elke dag voor zijn meester water haalde uit de put. Elke kruik hing aan één kant van een juk dat hij over zijn schouders droeg. Eén van de kruiken had een barst, de andere kruik was in perfecte staat. Terwijl die tweede kruik aan het einde van de lange weg tussen de rivier en het huis van de meester een volle portie water afleverde, was tegen die tijd de gebarsten kruik nog maar half vol.
Dat ging zo twee volle jaren lang. De waterdrager leverde altijd anderhalve kruik water af in het huis van zijn meester. Natuurlijk was de goede kruik bijzonder trots op zijn prestaties omdat hij perfect voldeed aan het doel waarvoor hij gemaakt was. Maar de arme gebarsten kruik schaamde zich om zijn gebrek en voelde zich ellendig omdat hij maar de helft kon presteren van wat je van hem had mogen verwachten.
Nadat hij zich zo twee jaar lang als een mislukking had gevoeld begon hij op een dag bij de rivier tegen de waterdrager te praten. “Ik schaam mezelf en ik wil me bij jou verontschuldigen.” “Waarom?”, vroeg de waterdrager. “Waarom schaam je je?” “Omdat ik de laatste twee jaar slechts in staat ben geweest een halve portie water af te leveren. Door die barst in mijn zijwand verlies ik voortdurend water onderweg naar het huis van je meester. Door mijn beperking moet jij zo hard werken en krijg je niet het volle loon voor je inspanning”, antwoordde de kruik.

 

De waterdrager begon te lachen en zei: “Als we dadelijk teruggaan naar het huis van mijn meester moet je eens goed opletten op jouw kant van de weg”.
En inderdaad: toen ze de heuvel opliepen zag de gebarsten kruik dat de berm volstond met prachtige wilde bloemen en dat bracht hem troost. Maar aan het einde van de reis voelde hij zich toch weer ongelukkig omdat de helft van het water was weggelopen en hij verontschuldigde zich opnieuw bij de waterdrager omdat hij gefaald had.
De waterdrager bekeek de kruik en zei: “Heb je dan niet gezien dat er alleen maar bloemen groeien langs jouw kant van de weg en niet langs de andere kant? Dat komt omdat ik altijd al wist dat je een beetje lekte en ik heb daar mijn voordeel mee gedaan. Ik heb bloemzaadjes geplant aan jouw kant van de weg en elke keer dat we terugkwamen van de rivier heb jij ze water gegeven. En zo heb ik twee jaar lang telkens prachtige bloemen kunnen plukken om de tafel van mijn meester mee te versieren. Als jij niet zou zijn zoals je nu eenmaal bent dan zou zijn huis er nooit zo prachtig uitzien.”
En zo heeft ieder van ons zijn eigen “lekken”. We zijn allemaal gebarsten kruiken. En als je er open voor staat en durft te spreken over je vertwijfeling, dan zal wellicht ook jij zicht krijgen op dat wat jouw unieke kwaliteiten bijdragen aan het leven en de mensen die je dierbaar zijn.

 

 

 
Webdesign by: Wendy Nooijen - Copyright 2017 Autismeenzo.com