Home        Mijn Verhaal        Mijn Dagboek        Hobby's        Foto album        De Waterdrager         Ervaringen van anderen        Jouw verhaal?        Hulpmiddelen         Gastenboek
  Menu
Home
Klassiek Autisme?
Tourette Syndroom?
Niet Aangeboren hersenletsel?
Licht Verstandelijke Beperking?
Mijn Verhaal
Gastenboek
Links
Contact
 
  Social media
 
  Jouw verhaal opsturen?
Heb jij een ervaringsverhaal?
Stuur hem dan op, en misschien komt jouw verhaal op mijn website!

 

 
  Ervaringen van anderen
Lees hier ervaringsverhalen van anderen verhalen waarin je je misschien herkent, en je het gevoel geven dat je niet de enige bent.

 
  Leestips en zo
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
  Verhaal van Wilma
U bent hier: Ervaringen van anderen > Verhaal van Wilma  

Terug naar Ervaringen van anderen

Hallo, Ik ben moeder Wilma, ik heb vandaag te horen gekregen dat mijn zoon klassiek autisme heeft.
Wij als ouders mijn Ex en ik en mensen in mijn omgeving hadden altijd al het idee dat er meer aan de hand was met hem.
mijn zwangerschap was goed verlopen alleen de bevalling was minder ik wilde graag thuis bevallen, maar doordat hij te hoog zat moest ik met spoed naar het ziekenhuis daar is Jordy gehaald met de vacuumpomp de apgarscore was goed, maar een maal thuis heeft hij als baby heel veel gehuild, s'nachts wakker gelegen, heel gespannen, rug overstrekken.
en als andere mensen hem vastpakte was hij heel overspannen en brulde alles bij elkaar,
wilde ook geen lichamelijk contact van andere mensen om ons heen,
soms dacht ik wel eens wanneer ga je slapen, of wanneer hou je eens op met huilen.
later toen hij begon met lopen was Jordy anderhalf jaar het viel me op dat hij veel op zijn tenen liep maar hebben we geen aandacht aan geschonken, verder ontwikkelde hij zich wel goed als baby had gewoon zijn eerste lach met maand of 4 brabbelde tegen de honden, en ook wel tegen ons. kon ook erg hard schateren om het woord stinkboef als ik of oma dat deden, dan zat hij in bad en deden we kiekeboe draaiden we ons hoofd weg en terug en dan zeiden we heel enthousiast stinkeboef tegen hem. en speelde ook met zijn activiteitenbord, of met andere speeltjes, de onderzoeken bij het consultatiebureau verliepen altijd goed cognitief was er toen niks op aan te merken, maar wat ik wel opvallend vond was dat hij heel snel al het vormenstoofje door had, dat was al met 8 maanden. met een jaar gingen we naar de dreumesclub dat was in het buurtcentrum en ik vond het wel goed dat jordy contact maakte met andere kindjes en leuk kon spelen en knutselen, maar daar merkte ik ook al op dat hij erg druk was en niet stil wilde blijven zitten in de kring als er liedjes gezongen gingen worden. hij werd daar erg onrustig van. toen ik zwanger was van onze dochter GabriŽlle; jordy zijn zusje,
kreeg ik met 8 maanden zwangerschap het HELLP syndroom, ik was al drie dagen erg ziek, en de 4e dag dacht ik nu moet er echt wat gebeuren het voelde niet goed ik de huisarts gebeld, was er niet; vervangende huisarts gebeld die zei bel eerst maar even de verloskundige, dat gedaan hebbende zei ze het is vast een griep het heerst momenteel.
maar ik vertrouwde het niet en de huisarts had me al gezegd dat ik terug moest bellen, ik moest toch langskomen zei hij.
ik met Jordy naar beneden ik woonde toen in een flat 6 trappen naar beneden. naar de overkant waar mijn ouderlijk huis was,. mijn ouders woonde daar niet meer, maar wel buren waar ik goed contact mee had, daar had ik aan gevraagd of ze me even naar de dokter wilden brengen.
dat deden ze. mijn ex was op dat moment aan het werk en ik moest zo snel naar het ziekenhuis dat ik geen tijd had om hem te bellen, in het ziekenhuis had ik wel meerdere malen gevraagd om een telefoon, maar de verpleging had het schijnbaar drukker met andere dingen dan mij een telefoon te geven.
De buren hadden jordy mee genomen naar huis ik moest in ziekenhuis blijven een week. jordy  heeft toen bij opa en oma gelogeerd en toen na twee weken weer thuis te zijn geweest dacht ik nou hij mag wel weer terug naar de peuterspeelzaal ik was al weer aardig opgeknapt na de geboorte van onze dochter, maar toen hij daar was begon hij heel erg te huilen aan een stuk door, en kon ook niet duidelijk maken wat er was hij kon niet praten. dus heb ik hem opgehaald. daarna ging het beter, hij was heel lief voor zijn zusje.
later zijn we verhuisd, maar jordy werd agressiever naarmate hij ouder werd, ook naar zijn zusje toe hij kon haar zo ineens omduwen en we woonde in een kinderrijke buurt maar spelen samen met andere kinderen was er niet echt bij, hij zat samen met ze in de zandbak maar speelde altijd op zichzelf en was dan emmertjes aan vullen en leeggooien, de buurman suggereerde wel eens dat hij wel eens ADHD zou kunnen hebben.
hij heeft daar ook een jaar op een peuterspeelzaal gezeten en hij ging naar aanleiding van zijn taalachterstand elke middag en naderhand ook nog naar logopedie we zijn toen ook doorverwezen naar jeugdzorg, deze heeft ons doorgestuurd naar het medisch kleuterdagverblijf daar heeft jordy heel veel geleerd zoals: praten kleuren herkennen en werd hij ook onderzocht door kinderarts, pedagoog, psycholoog e.d maar niemand constateerde bij hem autisme.
maar wat ie wel had wisten ze ook niet alleen de achterstand die hij had in zijn algehele ontwikkeling zagen ze.
maar ik zag het anders hij was op bepaalde gebieden wel slim zoals puzzelen en bouwen met blokken.
hij werd in ieder geval getest met een iq van 50, hij draaide wel veel met wielen en zat ook uren voor de wasmachine.
ondanks dat ik wist dat hij een achterstand had schrok ik toch wel, en heeft voor mij tijdje geduurd tot ik het accepteerde.
toen jordy 5 was ontdekte ik bij hem epilepsie het was midden in de nacht, Jordy sliep bij in mijn bed, omdat mijn broer bij ons in woonde.
Hij heeft toen depakine gekregen en de aanvallen waren gelijk weg, hij is inmiddels van de epilepsie af. en we hebben gedacht dat Jordy ook gehoorproblemen had, maar dat was gelukkig niet zo, wel heeft hij een oogafwijking waardoor ik vaak met hem in ziekenhuis ben, jordy is erg bang voor de oogdruppels en ook voor injecties, ondanks dat heeft hij toch de operatie voor zijn neusamandelen en keelamandelen goed doorstaan. het bericht van de oogafwijking vond ik ook al zo vreemd, omdat jordy als baby alle kleine kruimeltjes vond die wij niet zagen en ook kleine voorwerpen die ver weg stonden zag voordat wij het zagen.
toen ik bij mijn ex wegging was jordy 3 jaar zijn zusje was 1,5 ik kreeg een nieuwe relatie, maar dat heeft twee jaar geduurd, en in die twee jaar werden we geestelijk mishandeld, jordy heeft toen ook de slaapkamer onder de ontlasting gesmeerd en durfde op gegeven moment niet zo veel meer, en ik probeerde het tegen te gaan wat mijn ex deed, op gegeven moment was ik sterk genoeg om die persoon het huis uit te zetten.
Toen hij weg was zei jordy tegen mij, hij was niet lief voor jou he mama. dat vond ik zo ontroerend van hem.
naderhand na een jaar ongeveer leerde ik via via iemand kennen, maar kende hem al van vroeger alleen wisten we dat niet meer.
Jordy heeft heel erg aan die andere man moeten wennen zeker in het begin kroop hij weg onder de tafel, dat was het trauma wat hij van mijn ex had overgehouden, ik had inmiddels ook al hulp van MEE. en de thuisbegeleiding heeft mij en jordy enorm geholpen.
praten kwam pas heel laat op gang Jordy was al 4 toen hij pas begon te praten. hij was toen ook nog steeds niet zindelijk, maar door aanhouding van mij en mijn moeder zijn we toch via een omweg te weten gekomen dat het een blaasprobleem was.
toen jordy 4 was kreeg hij ook het eerste onderzoek naar autisme, bij het riagg, deze konden mij op dat moment niet veel melden dan dat jordy een achterstand in de algehele ontwikkeling had,
na een tijd had ik zoiets van het moet verder onderzocht worden, ik werd aangemeld voor diagnostisch centrum en er zou een uitgebreider onderzoek komen.
maar het was hetzelfde verhaal een half uur observatie en een vragenlijst die ik diende te beantwoorden uitkomst was sterk cognitief en lichamelijk beperkt en ADHD. het voelde niet goed die diagnose.
maar dat onderzoek had gelukkig ook wel een goed einde jordy mocht van deze psycholoog wel medicijnen voor zijn gedrag.
eindelijk dacht ik pfff, niemand had mij al die jaren verteld dat hij medicijnen mocht naast zijn depakine. hij was begonnen met ritalin.
en toen ging het allemaal ineens stukken beter, jordy minder agressief luisterde veel beter op school minder conflicten.
maar toch bleef het bij mij knagen dat er meer aan de hand moest zijn met jordy. en naderhand hielp de ritalin niet meer dus andere medicatie gekregen voor de hele dag. werkt stukken beter.
zijn zus was inmiddels in groep 3 gekomen, en we vermoeden bij haar ADHD en inderdaad ze kreeg concentratieproblemen.
ook naar de kinderarts, medicijnen gekregen ook ritalin en ging ook ineens stukken beter.
maar er waren nog steeds mensen in mijn omgeving die mij erop attendeerde dat er meer was met jordy en dat vermoeden bleef ik
zelf ook houden hij kan niet goed tegen veranderingen is pietje precies als op speelgoed aankomt, is obssesief, hij moet altijd iemand aantikken voor hij je aanspreekt en is heel erg bezig met alles van bouwmachines graafmachines hijskranen.
hij heeft fotografisch geheugen kan alle winkels uit zijn hoofd terwijl hij geen woord kan lezen. maar hij weet precies wat c1000 is wat kruidvat is bijvoorbeeld. en spraak taal blijft achter en taal begrijpen ook.
 
dus nu na 11 jaar weten we eindelijk wat het is, en ben blij dat we eindelijk erkenning hebben gekregen, dankzij het autistisch centrum in Rotterdam
ik ga een oudercursus volgen via hun. en wie weet wat we nog meer kunnen leren voor de begeleiding van Jordy .

 

 

 

 

 

 

 

 
Webdesign by: Wendy Nooijen - Copyright 2017 Autismeenzo.com