Home        Mijn Verhaal        Mijn Dagboek        Hobby's        Foto album        De Waterdrager         Ervaringen van anderen        Jouw verhaal?        Hulpmiddelen         Gastenboek
  Menu
Home
Klassiek Autisme?
Tourette Syndroom?
Niet Aangeboren hersenletsel?
Licht Verstandelijke Beperking?
Mijn Verhaal
Gastenboek
Links
Contact
 
  Social media
 
  Jouw verhaal opsturen?
Heb jij een ervaringsverhaal?
Stuur hem dan op, en misschien komt jouw verhaal op mijn website!

 

 
  Ervaringen van anderen
Lees hier ervaringsverhalen van anderen verhalen waarin je je misschien herkent, en je het gevoel geven dat je niet de enige bent.

 
  Leestips en zo
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
  Verhaal van Martien
U bent hier: Ervaringen van anderen > Verhaal van martien  
Ik ben Martien Martens en dit is mijn verhaal. Ik ben geboren en getogen in Helmond en kom uit een gezin bestaande uit mijn ouders, mijn broertje en mijzelf. Als kind had ik het idee dat er iets met mij aan de hand was en ik wist niet zo goed hoe ik hier mee uit de voeten kon. Wat het betekende en wat het inhield was voor mij een groot raadsel.
Op de basisschool viel mij op dat ik moeite had met leren. Mijn moeder heeft meermaals aan de bel getrokken, om iets voor mij te regelen, maar het heeft even geduurd voordat er een passende oplossing werd gevonden. Hierdoor heb ik een aantal keer van school moeten wisselen. Ik heb les gehad op vier verschillende basisscholen, waar ik als laatste terecht was gekomen op een basisschool voor moeilijk lerende kinderen.
Na de basisschool heb ik mijn schoolcarrière vervolgd op het Voortgezet Speciaal Onderwijs (VSO) in Helmond. Vanuit deze oplieding was het de bedoeling dat ik door het volgen van verschillende stages het werkveld in zou kunnen. In 1998 ben ik via de Stichting Arbeidsplaatsen (STAP) stage gaan lopen bij de Helso, tegenwoordig de Atlant Groep. In 2002 heb ik hier een vast contract gekregen en een jaar later ben ik uit huis gegaan om op mezelf in een appartement in Helmond te gaan wonen.
Na het uitproberen van verschillende baantjes kom ik terecht bij het gemeentemuseum Helmond. Dit was voor mij een erg gelukkige periode uit mijn leven. Bij deze baan kon ik zijn wie ik wilde zijn, ondernemend en creatief. Ik kon hier echt mijn ei in kwijt, doordat het werk zo veelzijdig was. Ik was technicus, baliemedewerker, toezichthouder en hielp ook nog mee met de rondleidingen. Doordat ik met mijn werk andere mensen kon helpen werd ik blij, vrolijk en enthousiast. In momenten van grote drukte was het voor mij lastiger om mijn werk uit te voeren. Ik liep dan vast en had een collega nodig om mij even in de goede richting te sturen, zodat ik mijn werkzaamheden daarna weer kon hervatten. Mijn collega’s waren ook werkzaam bij de Atlant Groep, maar waren op bepaalde gebieden wat
sterker dan ik. Doordat zij bereid waren mij te helpen kon ik mij aan hun niveau optrekken en was het voor mij makkelijker mijn werk te blijven doen. Behalve hulp met werk kon ik met mijn collega’s ook goede gesprekken voeren, waardoor de sfeer op het werk mij ook erg goed beviel. 
Door de drukte was het voor mijn collega’s bij het gemeentemuseum helaas niet altijd mogelijk om mij te ondersteunen. In momenten van drukte kwam er hierdoor soms teveel druk bij mijn collega’s te liggen. Ook had ik iets teveel tijd nodig om mijzelf te ontwikkelen binnen het bedrijf en was het na 3,5 jaar niet meer mogelijk om daar te blijven werken. Wel heb ik in deze periode veel geleerd. Ik heb beter leren plannen en door het volgen van cursussen is mijn schriftelijke communicatie verbeterd. Ook ben ik mij bewuster geworden van mijn eigen kwaliteiten en valkuilen. Ik weet nu dat ik ondernemend en creatief ben, maar dat ik bij grote drukte wel het overzicht kwijt kan raken.
Doordat ik een contract heb bij de Atlant Groep word ik bij een ander bedrijf gestationeerd. Mijn nieuwe werk bestaat uit het werken aan de lopende band. Bij het bedrijf waar ik werk worden MaxiCosi’s in elkaar gezet en het is mijn taak om de eindproducten op een pallet te stapelen. Ik ben niet blij met mijn nieuwe baan, een van de redenen hiervan is dat ik het gevoel heb te worden tegengehouden. Ook is het werk in groot contrast met mijn eerdere werk bij het gemeentemuseum. In plaats van de vrijheid die ik daar had, word ik nu gedwongen een bepaalde handeling continu te blijven verrichten. Ik heb het gevoel dat ik in een hokje word gestopt. Dit soort werk is mij niet vreemd, want voordat ik bij het gemeentemuseum aan de slag kon heb ik meerdere van dit soort baantjes gehad. Tijdens en na zijn tijd bij het gemeentemuseum hoopte ik dit achter mij te hebben gelaten, maar toch ben ik weer terug bij af. Hierdoor besluit ik op zoek te gaan naar ander werk. Het bedrijf waar de Atlant Groep mij stationeert recyclet gebruikte kleerhangers. Ook dit is werk aan de lopende band. Het is weer een baan waar ik mijn energie niet kwijt kan en waar mijn kwaliteiten niet tot uiting komen. Ik mag zelf niet op de heftruck rijden, terwijl ik wel een certificaat heb. Er waren geen doorgroeimogelijkheden.
Dit ging door tot oktober 2012. Ik was echt ongelukkig op mijn werk, daarnaast ging het privé ook niet zoals ik wilde. Ik zat helemaal vol met emoties en was vooral heel erg boos van binnen. Ik voelde mezelf veranderen, ik werd een ander persoon, iemand die zichzelf niet kon beheersen. Ik ging bot doen tegen mijn collega’s en ging met pallets gooien. Doordat ik me niet meer kon beheersen ging ik zelfs, geheel tegen mijn natuur in, grove taal gebruiken tegen mijn baas. Ik trok het niet meer op mijn werk. Uiteindelijk heb ik bij mijn andere baas aangegeven dat het niet meer ging. Ik was totaal ongelukkig en zag het niet meer zitten op mijn werk.
Ik was iemand die alles alleen deed. Ik accepteerde zo min mogelijk hulp van anderen en leerde door voorbeelden. Maar ik besefte dat het zo niet langer kon, ik kon niet alleen omgaan met de heftige emoties die mijn leven overhoop haalden. Ik nam hierop het besluit om de hulp in te schakelen van stichting MEE. Toen ik daar mijn problemen probeerde uit te leggen sprak ik wartaal uit. Ik kon geen goed gesprek voeren, ik ratelde maar door en was erg emotioneel. Nadat stichting MEE met mij en mijn ouders had overlegd, besloten we de huisarts in te schakelen. Stichting MEE had mij ziek gemeld op mijn werk en binnen een week vond er een gesprek plaats met de psychiater. In dit gesprek werd geconcludeerd dat ik overspannen was en depressieve klachten had. Dit werd veroorzaakt door een veel te grote hoeveelheid stress. Als gevolg van dit gesprek werd ik binnen 10 dagen opgenomen op de afdeling Loef 3 van Huize Padua, voor onderzoek en rust.
De opname duurde in totaal vijf maanden. In deze vijf maanden heb ik veel over mezelf geleered. Het belangrijkste dat ik heb geleerd is dat ik naast mijn moeite met leren ook ADHD en PDD-NOS heb. Dit verklaarde voor mij een hoop, eindelijk is duidelijk wat er nu echt met mij aan de hand is en wat mij al mijn hele leven lang heeft dwars gezeten. Deze duidelijkheid en mijn behandeling hebben mij ook een hoop geleerd. Ik kan negatieve dingen beter achter me laten en sta meer open voor hulp van anderen. Ook luister ik beter naar feedback van mensen uit mijn omgeving. Wel vind ik het soms nog lastig om dingen los te laten, maar de opname heeft mij hier wel al beter mee om leren gaan. Ik wil dit nog wel beter onder de knie krijgen. Dit alles zorgt ervoor dat ik meer rust in mijn hoofd heb en meer kan genieten van de kleine dingen in het leven. Voor mij is de grootste verandering door de opname het feit dat ik in zie dat ik door de ondersteuning, ruimte en rust mezelf weer terug heb gevonden. Ik zie mezelf weer als een mooi mens met veel kwaliteiten, iets wat ik voor de opname niet meer zag.
De opname zou eigenlijk langer duren, maar in februari 2013 besloot ik dat het beter met mij ging en dat ik klaar was om te stoppen met de opname. Wel leek het mij verstandig om thuis meer hulp te krijgen. Ik ben hierna in gesprek gegaan met stichting MEE en zij gaan mij hierbij helpen. Zo sta ik er niet alleen voor in het leren omgaan met mijn beperkingen, hiervoor heb ik nu twee begeleiders die mij ondersteunen.
Ik zal langzaamaan weer begeleid worden naar het fulltime werken. Momenteel ben ik daar echter nog niet toe in staat en werk ik nog maar een halve week. Bij de Atlant groep zijn nieuwe tests uitgevoerd op mij en ze merkten dat ik minder productie aan kon en last had van teveel prikkelingen op mijn huidige werk. Hierdoor ben ik binnen de Atlant Groep bij een nieuwe afdeling geplaatst. Ook hier voel ik me weer ongelukkig en in een hokje gestopt. Ik weet dat het voor mij het beste is om zulk werk te doen qua duidelijkheid en structuur, maar ik wil meer uitdagingen en het liefst meer vrijheid en beweging op mijn werk.
Om iets te vinden waar ik wel mijn ei in kwijt kan en mijn talenten kan ontwikkelen ben ik via de stichting MEE terecht gekomen bij de opleiding tot ervaringsdeskundige aan de Fontys Hogeschool in Eindhoven. Toen mij dit werd aangeboden hoefde ik daar niet over na te denken, ik vroeg direct wanneer ik mocht beginnen. 
Ik ben de opleiding gestart in januari 2014. Elke donderdag kom ik naar school om daar door het ontwikkelen van mijn eigen portfolio mijn eigen ervaringen leer in te zetten om anderen te helpen. Hier kan ik mijn leergierigheid tot uiting laten komen. In mijn portfolio breng ik mijn ervaring in kaart. Daarnaast ga ik op zoek naar wat mijn kwaliteiten zijn en hoe ik deze kan toepassen. Hierdoor vergroot ik mijn eigen kracht en het is mijn doel om, als ik op 10 juli 2014 klaar ben met de opleiding, iets te gaan doen met wat ik hier heb geleerd. Dit kan vrijwilligerswerk zijn en wie weet, ooit wel een betaalde baan worden. 
Ik hoop dat ik met mijn mond mijn geld kan gaan verdienen. Ik wil met mijn ervaringen anderen die in een soort van gelijke situatie zitten ondersteunen. Zo hoop ik mijn kwaliteiten tot uiting te laten komen en mijn energie kwijt te kunnen. Hier word ik gelukkig van en dit is mijn doel.ik heb jaar bij stichting MEENL Zuid Oost Brabant gewerkt als ervaringsdeskundige ( geef ik gastlessen en trainen op fontys en summa tot 2015 gedaan en sinds Augustus 2016 ben ik binnen ORO werkzaam als ervaringsdeskundige Geef ik meer gastlessen en workshop meer hogescholen en ben bezig Met met oud ervaringsdeskundige heropleiding kan mee denken en bij helpen en geef Advies in zorginstelling mensen met beperking Aan Medewerkers, 
Dit is, voor nu, MIJN verhaal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Webdesign by: Wendy Nooijen - Copyright 2017 Autismeenzo.com